Кога авионот ќе ја достигне височината за крстарење, не се менува само погледот низ прозорецот.
Се менуваат и условите во кои нашите сетила треба да работат.
На височина носот и јазикот не работат баш како на земја
Кабината на авионот е под притисок, но условите во неа сепак се различни од оние на земја.
Воздухот е многу сув, а ниската влажност може да влијае врз нашето чувство за мирис.
Тоа е важно затоа што она што го нарекуваме „вкус“ всушност во голема мера зависи и од мирисот.
Пробајте да го затнете носот додека јадете нешто и веднаш ќе забележите колку храната станува „порамна“.
Нешто слично, иако многу поблаго, може да се случува и во авион.
Слаткото и соленото може да ги чувствуваме послабо
Истражувањата во симулирани услови на авионска кабина покажале дека перцепцијата на одредени вкусови, особено слаткото и соленото, може да биде намалена.
Токму затоа храната која на земја е совршено зачинета, во воздух може да ни изгледа блуткава.
Ова е и една од причините зошто оброците за авиони се подготвуваат имајќи ги предвид условите во кои ќе бидат јадени.
Но приказната станува уште поинтересна.
Дури и бучавата може да го промени вкусот
Во кабината постојано слушаме силен, низок шум од моторите и струењето на воздухот.
Иако по некое време престануваме свесно да го забележуваме, мозокот не го игнорира целосно.
Експерименти покажале дека гласната позадинска бучава може да влијае врз начинот на кој ја доживуваме храната.
Со други зборови, не јадеме само со јазикот и носот.
На нашето доживување на храната може да влијае и она што го слушаме околу нас.
А тука станува интересен сокот од домати
Авиокомпаниите одамна забележуваат нешто необично – сокот од домати е изненадувачки популарен меѓу патниците.
Дури и кај луѓе кои ретко го пијат на земја.
Едно од можните објаснувања е вкусот умами – оној богат, „солен“ вкус кој го поврзуваме со домати, печурки, пармезан и други намирници.
За разлика од слаткото и соленото, умами може подобро да се истакне во специфичните услови во авионот.
Затоа нешто што дома ви изгледа обично, во воздух може да биде многу попривлечно.
И храната има тежок пат до вашата масичка
Постои уште еден проблем.
Оброкот што ви го сервираат не е зготвен во кујна неколку метри од вашето седиште.
Авионската храна најчесто се подготвува однапред, се лади, се транспортира и потоа повторно се загрева во авионот.
А секој што некогаш загревал вчерашен ручек знае дека текстурата не секогаш останува иста.
Готвачите кои создаваат менија за авиокомпании затоа мора да размислуваат не само за тоа како храната има вкус веднаш по подготовката, туку и каква ќе биде неколку часа подоцна – на илјадници метри над земјата.
Следниот пат направете мал експеримент
Ако некогаш сте се запрашале зошто омилениот пијалак ви изгледа чудно во авион или зошто нешто што обично не го сакате одеднаш ви е вкусно, можеби проблемот не е во рецептот.
Сувиот воздух, притисокот во кабината, мирисот, бучавата и начинот на подготовка заедно создаваат сосема поинакво искуство.
Значи, следниот пат кога авионскиот ручек ќе ви изгледа безвкусен, пред да ја обвините авиокомпанијата – сетете се дека и вашите сетила во тој момент „летаат“ со вас.