Пред неколку години, повисоката плата речиси автоматски значеше и подобра работа. Денес, ситуацијата полека се менува. Сè повеќе луѓе при изборот на работно место не гледаат само колку ќе заработуваат, туку и колку ќе работат, дали ќе имаат флексибилно работно време, можност за работа од дома и, можеби најважно, дали по завршувањето на работниот ден навистина ќе имаат слободно време.
Ова особено се забележува кај помладите генерации, кои сè почесто поставуваат прашања што порано не биле вообичаени на интервју за работа. Колку часа неделно се работи? Дали се очекува достапност по работното време? Колку често има прекувремена работа? Дали може да се работи од дома?
Причината не е нужно тоа што луѓето станале помалку амбициозни. Напротив, многумина сакаат да напредуваат, да заработуваат повеќе и да градат кариера, но не сакаат тоа да биде единствениот дел од нивниот живот.
За дел од вработените, дополнителен слободен ден може да биде повреден од мала разлика во платата. За други, можноста да го земат детето од градинка, да завршат обврска во текот на денот или едноставно да имаат време за себе е услов без кој не би ја прифатиле работата.
Интересно е што ова го менува и начинот на кој компаниите се натпреваруваат за кадар. Платата и понатаму е еден од најважните фактори, но покрај неа се појавуваат и други бенефиции: дополнителни слободни денови, флексибилно работно време, хибриден модел на работа, можност за работа од друга локација и пократка работна недела.
На крајот, можеби не станува збор за тоа дека луѓето сакаат да работат помалку. Можеби само сакаат да имаат повеќе контрола врз тоа како ќе изгледа нивниот живот додека работат.
А тоа е промена која работодавачите тешко ќе можат да ја игнорираат.