На атолот Алдабра, дел од островската држава Сејшели, денес слободно живеат околу 180.000 џиновски желки. Тоа е највисоката досега проценета бројност на оваа популација, покажува новото истражување на Фондацијата за островите на Сејшелите (SIF) и британскиот Универзитет во Ексетер.
За споредба, Сејшелите имаат околу 122.000 жители, што значи дека само на овој атол има приближно 58.000 повеќе желки отколку луѓе во целата држава.
Резултатите од истражувањето ги пренесува CNN, посочувајќи дека станува збор за еден од највпечатливите примери на успешно зачувување на загрозен животински вид.
Од помалку од 1.000 до неверојатни 180.000 желки
Денешната бројност е особено значајна ако се земе предвид историјата на овие животни.
Во текот на 19 век, интензивниот лов и експлоатацијата ја намалиле популацијата на џиновските желки на Алдабра на помалку од 1.000 единки.
Со текот на времето биле воведени строги мерки за заштита, кои овозможиле постепено обновување на популацијата.
Во 1981 година Алдабра добил статус на строг природен резерват, а веќе во 1982 година бил впишан на листата на светско наследство на УНЕСКО.
Денес атолот се смета за еден од најдобро зачуваните островски екосистеми во светот.
Џиновските желки во природни услови опстојуваат на само две островски подрачја во светот – Алдабра и Галапагос, каде што живее значително помала популација.
Како се пребројуваат 180.000 желки?
Да се утврди бројот на толку многу животни на оддалечен остров не е едноставна задача.
Научниците користеле податоци собрани во периодот од 2018 до 2022 година, а резултатите ги анализирале за да добијат што попрецизна проценка.
Густата вегетација и тешко пристапните делови од атолот дополнително го отежнуваат следењето на животните.
Претходната широко користена проценка, направена кон крајот на деведесеттите години, укажувала на популација од околу 100.000 желки.
Новото истражување претставува прво значајно ажурирање на тие податоци и ќе служи како основа за следење на состојбата во наредните децении.
Од Фондацијата за островите на Сејшелите оценуваат дека резултатите покажуваат колку може да се постигне со долгорочна и доследна заштита на природата.
И покрај успехот, постојат нови опасности
Иако бројноста на желките е охрабрувачка, научниците предупредуваат дека нивната иднина не е целосно безбедна.
Климатските промени носат ризик од почести и подолги суши, кои можат да го намалат количеството храна и сенка достапни за животните.
Дополнителна закана претставува зголемувањето на нивото на морето, бидејќи голем дел од живеалиштата на атолот се на мала надморска височина.
Затоа истражувачите нагласуваат дека мерките за заштита мора да продолжат и покрај позитивните резултати.
Најстарата желка на светот има 194 години
Со Сејшелите се поврзува и уште една необична приказна.
Џонатан, желката која се смета за најстарото живо копнено животно во светот, има проценета возраст од 194 години.
Се претпоставува дека потекнува од Алдабра или од гранитните острови на Сејшелите, а во 1882 година бил пренесен на островот Света Елена, британска прекуморска територија во јужниот Атлантик.
Според Гинисовата книга на рекорди, Џонатан е најстарата позната жива желка и најстарото евидентирано копнено животно.
Приказната за Алдабра покажува дека дури и видови кои некогаш биле блиску до исчезнување можат да закрепнат кога нивните живеалишта се заштитени. Денес, на овој оддалечен атол, џиновските желки повторно се едни од најпрепознатливите жители.