Зимската опрема е законска обврска чија цел е да ја зголеми безбедноста на патиштата во период кога ниските температури, снегот и мразот можат значително да ги отежнат условите за возење.
Сепак, не сите возачи се запознаени со тоа што точно се подразбира под зимска опрема и дали е задолжително да имаат зимски гуми на автомобилот.
Зимски гуми или летни гуми со синџири?
За патничките автомобили со најголема дозволена маса до 3.500 килограми, прописите дозволуваат две можности за исполнување на обврската.
Првата е автомобилот да има зимски гуми на сите четири тркала, со длабочина на шарата од најмалку четири милиметри.
Втората можност е возилото да биде опремено со летни гуми на сите четири тркала, исто така со минимална длабочина на шарата од четири милиметри, но во тој случај возачот мора да поседува синџири за снег за погонските тркала или друго соодветно помагало.
За автомобилите со погон на сите четири тркала важат посебни услови. Доколку се користат зимски гуми, нивната шара треба да биде длабока најмалку шест милиметри.
Како алтернатива, дозволена е употреба на летни гуми со шара од најмалку четири милиметри, но со задолжително поседување синџири за снег.
Иако законските правила овозможуваат користење летни гуми во комбинација со синџири, експертските препораки се дека зимските гуми обезбедуваат подобри перформанси при ниски температури.
Причината е што летните гуми го губат дел од своето прилепување на студени и влажни коловози, додека зимските се произведуваат од материјали приспособени за такви услови.
Како да препознаете дали гумите се соодветни?
Пред почетокот на зимската сезона, возачите треба да ја проверат состојбата на гумите, но и ознаките што се наоѓаат на нивните странични делови.
Ознаката M+S означува гуми наменети за кал и снег, додека симболот со планина со три врва и снегулка, познат како 3PMSF, покажува дека гумата исполнува утврдени критериуми за зимски перформанси.
Освен видот на гумата, особено важна е и длабочината на шарата.
Истрошените гуми имаат послабо прилепување на подлогата, што може да го продолжи растојанието потребно за сопирање и да го зголеми ризикот од пролизгување.
Зимската подготовка не завршува со гумите
Пред температурите да се спуштат под нулата, препорачливо е да се направи и основна техничка проверка на автомобилот.
Посебно внимание треба да се посвети на акумулаторот, бидејќи студеното време може да го отежне стартувањето на моторот, особено ако акумулаторот е стар или ослабен.
Важно е да се проверат и антифризот, течноста за миење на шофершајбната, бришачите, светлата и системот за греење.
Користењето соодветна зимска течност за шофершајбната е особено важно за да се избегне нејзино замрзнување при ниски температури.
За подолги патувања, особено низ планински предели, корисно е во автомобилот да има и дополнителна опрема, како топло ќебе, ракавици, мала лопата и полнач за мобилен телефон.
Препорачливо е да се провери и состојбата на приборот за прва помош.
Внимателното возење е подеднакво важно
Дури и автомобил со соодветна зимска опрема не е целосно заштитен од опасностите што ги носат снегот, мразот и влажните коловози.
Затоа, возачите треба да ја приспособат брзината на условите на патот, да одржуваат поголемо растојание од возилата пред нив и да избегнуваат нагло сопирање или ненадејни маневри.
Навремената проверка на гумите и останатата опрема може да помогне да се избегнат проблеми во текот на зимата.
Задолжителниот период започнува на 15 ноември и трае до 15 март, па возачите имаат доволно време навреме да ја проверат опремата и да ги подготват своите автомобили за зимската сезона.